Türkiye’de tasarım ekipleri genelde iyi niyetle, yüksek eforla ama dağınık

çalışıyor. Herkes koşturuyor, işler yürüyor gibi görünüyor ama geride kalan şey

çoğu zaman sürdürülebilir bir sistem olmuyor.

Bu anlatı, “DesignOps nedir, nasıl yapılır?” anlatısı değil. Asıl soru şu: Türkiye iş

kültürü içinde tasarım ekipleri neden sistemli çalışamıyor?

Kültürel alışkanlıklar, ekonomik gerçekler, kısa vadeli beklentiler ve “kişilerle iş

yürütme” ya da “insanları hafıza yapmak” gibi refleksler tasarım ekiplerini

nasıl etkiliyor? Sistem kurulmadığında neleri kaybediyoruz, kurulduğunda neler

gerçekten değişiyor? DesignOps neden bizde çoğu zaman bir ihtiyaç değil de

“lüks” gibi algılanıyor?

Bu konuşmada, DesignOps’u idealize etmek yerine;

Türkiye’deki tasarım ekiplerinin mevcut çalışma gerçekliği üzerinden, neden

sistem kurmakta zorlandığımızı, bunun bedelini ve olası kazanımlarını Çağdaş Yılmaz birlikte

masaya yatırıyoruz.

29 Ocak’ta, Sans Grid’in misafiri olacak ve Shared Screen etkinliği

kapsamında, deneyimden süzülen gözlemler ve romantize edilmemiş bir

DesignOps okuması için buluşalım.